Je hebt altijd een keuze. Toch?

Voor je dit stukje gaat lezen, wil ik je erop wijzen dat ik geen positiviteitsgoeroe ben. Ik schrijf vanuit mijn eigen ervaringen, referentiekaders, gevoelens en meer. Ik vind mezelf realistisch en neig zelfs naar het pessimisme.  Denk dus niet dat je hier tips zult vinden, voor het eeuwige geluk. Benieuwd wat je hier wel vindt? Lees dan vooral verder.

Keuzes, die hebben we altijd toch?

Welke keuze maak jij?

Tijdens één van de vele wandelingen met mijn honden, kom ik op een punt terecht waar ik, en mijn honden, een keuze moet maken. We staan bovenaan een stijl stuk naar beneden en ik vraag me af of ik daar naar beneden ga of een andere keuze maak. Terwijl ik me dat afvraag, realiseer ik me, dat niet alleen ik een keuze maak, maar dat mijn honden dat ook doen. Ik zie dat Izzy ( links op foto) de keuze maakt om het eerst wat hoger op te zoeken en al scharrelend dit stukje bos verkent. Dit is ook wel typerend voor Izzy. Jones daarin tegen stort zich, zoals eigenlijk altijd, vol naar beneden. Hij is al niet eens meer zichtbaar op de foto. Typisch Jones.

Terwijl ik daar sta, vraag ik me af hoe het komt dat mijn honden, beide een andere keuze maken. Hoe het kan dat zij beide zo verschillend reageren op situaties. Dat Jones zich eigenlijk altijd volop in het leven stort en dat Izzy alles vanaf een afstandje bekijkt. Komt dit door ervaring? Karakter? Genen? Of is het een combinatie? Heeft de ene hond misschien meer zelfvertrouwen dan de andere?

Hoe zit dat dan met ons? 

Bovenstaande situatie heeft me aan het denken gezet. Aan het denken over de keuzes die wij als mensen moeten maken. Maar ook over uitspraken, zoals “geluk is een keuze”.  Even voor de duidelijkheid, ik krijg de kriebels van zulke uitspraken en ik ben het daar dan ook niet helemaal mee eens. Maar feit is wel, dat het leven een aaneenschakeling van keuzes is. Iedere dag maken wij keuzes. Keuzes die ons de dag doorbrengen. Kleine keuzes, zoals wat we vanavond eten, welke kleding we aantrekken en welke tv programma’s we kijken. Grote keuzes worden gemaakt, zoals het solliciteren naar een andere baan, het (ver)kopen van een huis, trouwen, scheiden en ga zo maar door. Maar hoe komen we dan tot die keuzes? En wat als je die keuzes niet kan maken? Kan ik dan, toch, kiezen voor geluk?

Keuzes of handelen?

Men zegt dus weleens, het leven is een keuze. Geluk is een keuze. Alles is een keuze. Enerzijds ben ik het ermee eens. Want alles wat we doen is een keuze. Ik kan er namelijk ook voor kiezen om het niet te doen. Zo zwart wit is het dan wel weer. Maar wat als het leven je overkomt. Is het dan een keuze maken of is het dan handelen? Wat als leven, overleven wordt. Kiezen we dan nog steeds voor ons eigen geluk? Is geluk dan nog steeds een keuze? Of mag het leven ook zo zijn, dat er niet altijd te kiezen valt?

Ik neem jullie even mee terug de tijd in, zo’n 17 jaar geleden. Ik was toen 17 jaar oud. Op die leeftijd stond ik er opeens alleen voor. Ik had geen zorgende ouders meer. Vader was al ruim 10 jaar uit beeld en moeder werd op mijn 17e ernstig ziek. ( Ter info: op mijn 17e heeft mijn moeder ernstige psychoses gehad en is ze ( gedwongen) opgenomen. Tijdens deze opname is de diagnose manisch depressief gesteld. Mijn moeder is 4 jaar opgenomen geweest, voordat zij overleed. Ze is dus nooit meer thuis gekomen).  Familie woonde te ver weg, om iets te kunnen betekenen in de directe opvang. Daar sta je dan. 17 jaar oud. En het leven overkomt je opeens. Opeens moet je andere keuzes maken dan je leeftijdsgenoten. Maar kan je dat? En welke keuzes maakt een meisje van 17? En is een meisje van 17 in staat om de consequenties van die keuzes te overzien? En welke invloed heeft het maken van deze keuzes op het verloop van je verdere leven? Het is nogal wat als je 17 jaar oud bent…

Nou heb ik het maken van keuzes nooit echt gemakkelijk gevonden. Ik ben altijd aan het afwegen of iets wel of niet, links of rechts, zwart of wit, etc. Misschien komt dit omdat ik een Weegschaal ben, dit zal vast van invloed zijn. Maar nu kun je je misschien voorstellen, dat bovenstaand stukje, enorm van invloed is geweest op de keuzes die ik in mijn latere leven gemaakt heb. Ik heb namelijk heel erg lang korte termijn keuzes gemaakt. Voor mijn gevoel kon ik namelijk ook niet anders. Ik was niet in staat om keuzes te maken voor de lange termijn en dat heeft er bij mij uiteindelijk voor gezorgd dat ik niet gelukkig was, met de nodige consequenties, zoals een burn out, depressie etc. ( Hier kom ik vast en zeker nog weleens op terug)

Ervaring in het keuzes maken.

17 jaar later sta ik heel anders in het leven. Ik heb geleerd om keuzes te maken die bijdragen aan mijn eigen geluk. Ik heb geleerd om na te denken over de keuzes die ik maak of ze mij verder helpen op lange termijn. Nog steeds ben ik een lastige als het om keuzes gaat. Ik ben namelijk nog steeds geneigd om korte termijn keuzes te maken en ik vind het nog steeds moeilijk om een keuze te maken met hoe ik ergens op wil reageren. Toch gaat dit beter. Door ervaring dat alles uiteindelijk wel goed komt, ik alles overleef, lukt het me steeds beter om te ervoor te kiezen om mijn dag niet te laten verpesten door bijvoorbeeld weer een financiële tegenvaller. De ervaring dat ik sterk ben heeft er dus mede voor gezorgd dat ik steeds beter kan kiezen hoe ik ergens mee om wil gaan. Mijn rugzakje gevuld met mijn karakter, mijn genen, mijn emoties en gevoelens en mijn ervaring hebben er bij mij dus voor gezorgd dat ik nu op deze manier in het leven sta en keuzes kan maken voor mijn geluk. Maar ik geloof ook dat dat anders kan zijn en dat het leven echt niet zo simpel een keuze voor geluk is…..

Keuze mildheid

Nu ik dit geschreven heb, ga ik in gedachten weer terug naar de wandeling. Ik voel dat ik voor beide keuzes, die mijn honden maken een bepaalde mildheid heb. Voor Izzy omdat zij het leven op haar manier benaderd en voor Jones, waarvoor het leven gewoon 1 feest is. Ik voel mildheid voor dat meisje van 17, maar ook voor die jonge vrouw van 34.  Ik voel mildheid voor alle mensen, waarbij het niet vanzelfsprekend is om te kiezen voor geluk.

En ja ik voel zelfs mildheid voor de mensen die ervan overtuigd zijn dat geluk een keuze is… Voor het voelen van die mildheid maak ik in deze een bewuste keuze 😉

 

 

 

 

 

 

2 gedachten over “Je hebt altijd een keuze. Toch?”

  1. Inge wat heb je dit prachtig geschreven, echt vanuit je ziel en tenen gesproken. Prachtig hoe je dit samengevat heb in dit mooie artikel. Keuzes maken is en blijft lastig, maar zoals jezelf zegt, door ervaringen kom je erachter en je weet nooit van tevoren of je de juiste keuze gaat maken. Diep respect voor jouw doorzettingsvermogen en innerlijke kracht die jij bezit. Geluk zoekt jou niet op. Je zult er zelf iets voor moeten doen en een beetje geluk hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *